[ 62 ] جليلى تاشكندى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] جليلى تاشكندى ، ولد قاضى صابرى مفتى است . تحصيل مىنمايد و اشعار را نيكو مىگويد و اين رباعى ، از گفتار سنجيدهء اوست : رباعى : اسلام ز ناتماميم مىترسد * مىسوزم و دل ز خاميم مىترسد دوزخ ز شرار آه من مىلرزد * زقّوم ز تلخكاميم مىترسد [ « 63 » ] جندويى بخارايى [ سدهء دهم هجرى / شانزدهم ميلادى ] جندويى بخارى ، از شاگردان مخدومى حسن خواجه نثارى بود و به فقير ، معرفت داشت . اشعار مطبوع را ، نيكو مىگفت ؛ فامّا در گفتن اشعار مشكله و طريق مصنوع مناسبت چندانى نداشت و در اين باب عامى مىنمود . به واسطهء ضيق معيشت ، متوجه هند گرديد . گويا در ملازمت شاهزادهء عالميان سلطان سليم بن اكبر پادشاه ، رعايت يافته

--> ( 63 ) . جندويى « فطرتى » بخارايى كه معاصر اوحدى و در خدمت اكبر شاه و جهانگير بوده ، شاعرى خوش تقرير بوده ، اما از تاريخ تولد و مرگ وى اطلاعى در دست نيست ، ولى برخى زادگاه او را كشمير دانسته‌اند و مطربى او را بخارايى دانسته است : خزانهء عامره ، ص 367 ؛ شمع انجمن ، ص 388 ؛ گل رعنا ، برگ 237 - 238 ؛ تاريخ كشمير اعظمى ، ص 157 ؛ مجمع الشعراى جهانگيرشاهى ، ص 142 ؛ جام جمشيد ، ج 2 ، برگ 205 ؛ رياض الشعراء والهء داغستانى ، برگ 347 ؛ مخزن الغرائب ، ج 4 ، برگ 1113 ؛ صحف ابراهيم ، برگ 674 ؛ تذكرهء شعراى كشمير ، 3 / 1094 - 1095 ؛ تاريخ نظم و نثر در ايران ، 1 / 646 ؛ مجمع النفائس ، برگ 286 ب ؛ نگارستان كشمير ، ص 308 ؛ فرهنگ شعراى فارسىگوى شبه‌قاره ، 2 / 332 ؛ پاكستان مى فارسى ادب كى تاريخ ، 2 / 413 - 418 .